ഓർമകളിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവ്: മുണ്ടക്കൈ-ചൂരൽമല ദുരന്തത്തിന് രണ്ടാണ്ട്; കണ്ണീർവഴികളിലൂടെ വീണ്ടുമൊരു ജൂലൈ 30.
കാലം രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തിയിട്ടും വയനാടിന്റെ നെഞ്ചിലെ ആ മഹാമുറിവിൽ നിന്ന് ചോരയിറ്റുന്നത് നിലച്ചിട്ടില്ല. 2024 ജൂലൈ 30-ന്റെ ആ കറുത്ത രാത്രിയിൽ, നാടൊ ഒന്നാകെ ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണ വേളയിലാണ് പ്രകൃതി അതിന്റെ അതിക്രൂരമായ താണ്ഡവമാടിയത്. ഇടിമുഴക്കത്തേക്കാൾ ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ മലയിടിഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ, ഒരു ജനതയുടെ ആയുഷ്കാലത്തെ സമ്പാദ്യവും സ്വപ്നങ്ങളും നിമിഷനേരം കൊണ്ട് വെള്ളത്തിലും ചെളിയിലുമായി അപ്രത്യക്ഷമായി.രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ ദുരന്തരാത്രിയുടെ ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് മുണ്ടക്കൈയും ചൂരൽമലയും മോചിതരായിട്ടില്ല. വീടുകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും സജീവമായിരുന്ന ആ ഗ്രാമങ്ങൾ ഇന്ന് വലിയ കല്ലുകളുടെയും കയ്പേറിയ ഓർമകളുടെയും മാത്രമായ ഒരു ശ്മശാനഭൂമിയായി അവശേഷിക്കുന്നു. ഒലിച്ചുപോയത് നൂറുകണക്കിന് ജീവനുകൾഅർദ്ധരാത്രിയിൽ പെയ്തിറങ്ങിയ കനത്ത മഴയ്ക്കൊപ്പം വെള്ളരിമലയിൽ നിന്നുണ്ടായ രാക്ഷസീയമായ ഉരുൾപൊട്ടലാണ് ദുരന്തത്തിന്റെ ആക്കം കൂട്ടിയത്. കുന്നിൻചരിവുകളിൽ നിന്ന് വൻമരങ്ങളും കൂറ്റൻ പാറക്കല്ലുകളും വലിച്ച് നീക്കി എത്തിയ മണ്ണും ചെളിയും മുണ്ടക്കൈ ഗ്രാമത്തെ പൂർണ്ണമായും തുടച്ചുനീക്കി. തുടർന്ന് പുഴ വഴിമാറിയൊഴുകി ചൂരൽമലയിലെ പാലവും തകർത്ത് ഒഴുകിയെത്തിയതോടെ ഇരുട്ടിൽ പ്രദേശവാസികൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസാന വഴിയും അടഞ്ഞു.ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിക്കാനുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിനിടയിൽ, ഉറ്റവരെയും ഉടയോരെയും നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ നിലവിളി ഇന്നും ആ മലയോരക്കാറ്റിൽ ഭാരമായി അലയടിക്കുന്നുണ്ട്.
കുട്ടികളും വയോധികരുമടക്കം നൂറുകണക്കിന് ആൾക്കാരാണ് ആ രാത്രിയിൽ മണ്ണടിഞ്ഞത്. പലരുടെയും മൃതദേഹങ്ങൾ പോലുമെടുക്കാൻ കഴിയാതെ പോയത് ആ നാടിന്റെ നെഞ്ചിലെ വറ്റാത്ത കണ്ണീരായി ഇന്നും തുടരുന്നു.വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾദുരന്തം നടന്ന് രണ്ടാണ്ട് പൂർത്തിയാകുമ്പോഴും പുനരധിവാസത്തിന്റെ പാതയിൽ ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ മനുഷ്യർ പൊരുതുകയാണ്. ദുരന്തത്തിന്റെ ആദ്യ നാളുകളിൽ വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളും ആശ്വാസ പദ്ധതികളും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, താഴെത്തട്ടിൽ കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മെല്ലെപ്പോക്കിലാണ്.പല കുടുംബങ്ങളും ഇന്നും താൽക്കാലിക ഷെഡ്ഡുകളിലും വാടകവീടുകളിലുമായി ശ്വാസം മുട്ടുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് കഴിയുന്നത്. സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ഭൂമിയും തൊഴിലും നഷ്ടപ്പെട്ട്, പുതിയൊരു ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കരുണയ്ക്കായി അവർ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. സർക്കാരിന്റെയും വിവിധ സന്നദ്ധ സംഘടനകളുടെയും സഹായത്തോടെ പുനരധിവാസ ഗ്രാമങ്ങൾക്കായി പദ്ധതികൾ പുരോഗമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വേഗതയില്ലായ്മ ഇരകളുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ ദുസ്സഹമാക്കുകയാണ്.പെയ്യുന്ന ഓരോ മഴയിലും നിലയ്ക്കാത്ത ഭയംഭൗതികമായ നാശനഷ്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം, ദുരന്തത്തെ അതിജീവിച്ചവർ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി മാനസികമായ ആഘാതമാണ് (Trauma). മഴയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴോ, ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ കൂടുമ്പോഴോ അവരിൽ പലരുടെയും നെഞ്ചിൽ തീയാണ്. ഇനിയൊരു പ്രകൃതിദുരന്തം താങ്ങാനുള്ള കരുത്ത് ആ ജനതയ്ക്കില്ല.”മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല. ആ രാത്രിയിലെ ഇടിമുഴക്കവും പുഴയുടെ ഗർജനവും ഇപ്പോഴും കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുകയാണ്,” എന്ന് ദുരന്തത്തിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശവാസി വിതുമ്പലോടെ ഓർക്കുന്നു.
ദുരന്തബാധിതർക്ക് കൃത്യമായ മാനസിക പിന്തുണയും കൗൺസിലിംഗും ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഇനിയും വൈകിക്കൂടാ എന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.പ്രതീക്ഷയുടെ നാളുകളിലേക്ക് ഒരു തിരിച്ചുവരവ്ഓർമകൾ നീറുമ്പോഴും, പരസ്പരം കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ആ നാട് അതിജീവനത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായങ്ങൾ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. പ്രതിസന്ധികളിൽ ഒപ്പം നിന്ന മലയാളി പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ സ്നേഹവും കരുതലും തന്നെയാണ് അവർക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള കരുത്ത്.തകർന്നടിഞ്ഞ മണ്ണിൽ നിന്നും പുതിയൊരു വെളിച്ചം ഉയർന്നുവരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് മുണ്ടക്കൈയും ചൂരൽമലയും. ദുരന്ത വാർഷികങ്ങൾ കേവലം അനുശോചനങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങാതെ, അർഹരായ മുഴുവൻ മനുഷ്യർക്കും സുരക്ഷിതമായ തലചായ്ക്കാനുള്ള ഇടം എത്രയും വേഗം ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ഭരണകൂടവും സമൂഹവും ആ നാടിനോട് ചെയ്യേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ നീതി.പ്രത്യാശയുടെയും ജാഗ്രതയുടെയും സന്ദേശംമുണ്ടക്കൈ-ചൂരൽമല ദുരന്തത്തിന്റെ രണ്ടാണ്ടുകൾ നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു തകർച്ചയുടെ കഥ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ കരുത്തിനെ കൂടിയാണ്.
പ്രിയപ്പെട്ടവരെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും നഷ്ടപ്പെട്ട്, വേദനയുടെ ആഴക്കടലിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും ആ ജനത പരസ്പരം കൈകോർത്തുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. നമ്മൾ പകർന്നു നൽകുന്ന സ്നേഹവും കരുതലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ നീതിയുക്തമായ പുനരധിവാസവുമാണ് അവർക്ക് വേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസം.ഇനിയൊരു മുണ്ടക്കൈ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കട്ടെ. പ്രകൃതി നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ അവഗണിക്കാതെ, വികസനവും പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണവും ഒത്തൊരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ജാഗ്രത നാം കാണിക്കണം. തകർന്നിടത്തു നിന്നും കൂടുതൽ കരുത്തോടെ, കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായി പുതിയൊരു നാളെ പടുത്തുയർത്താൻ ആ നാടിനൊപ്പം നമുക്കും നിൽക്കാം. ഓർമ്മകൾ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളാണെങ്കിലും, പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം നമ്മളെ വഴിനടത്തട്ടെ.
Reporter by Riswana sherin😊
